فضلا و مشايخ را به منظور تيمن و تبرك و به مناسبت آغاز و پايان بناى شهر ، در آن سرزمين گردآورد و ضيافت كرد كه از جمله اينان ، شيخ صفى الدّين بوده است . مؤلف گويد : در برخى از اخبار ، اشاره‌اى به خروج سلطان شاه اسماعيل صفوى از اولاد شيخ صفى الدّين وجود دارد « 1 » . شاه اسماعيل ، در روز سه‌شنبه 25 ماه رجب سال 892 هجرى ، به طالع عقرب كه طالع مولانا على عليه السّلام است متولد شده و تاريخ خروجش از سرزمين گيلان كه آغاز سلطنتش بوده در نيمه ماه محرم سال 906 هجرى اتفاق افتاده است . سنش در آن هنگام سيزده سال ، و نوروز آن سال ، روز چهارشنبه دهم شعبان سال 905 هجرى بوده است . در ماده تاريخ جلوسش گفته شده ( الحق مذهبك 906 ) و يا ( مذهبنا حق 906 ) . و آن‌گاه كه بر سرير سلطنت جلوس كرد روز نوروز ، و مصادف با روز يك‌شنبه سيزدهم ماه مبارك رمضان سال 908 هجرى در شهر تبريز بوده است . در همين سال بود كه ، دستور داد در شهر تبريز ، مردم ، آشكارا به لعن و نكوهش از دشمنان آل محمّد عليهم السّلام بپردازند و گروه تبرائيه ( بيزارى جويندگان ) را تشكيل دادند و اين حكم در ديگر شهرها نيز شيوع پيدا كرد و ما مىتوانيم مطالب يادشده را از تاريخ جهان‌آرا و ديگر كتاب‌ها به دست آوريم . شاه اسماعيل ، دو برادر ديگر هم داشته است . نسب شاه اسماعيل ، به نقل تاريخ جهان‌آرا ، بدين قرار به شيخ صفى الدّين مىرسد . سلطان شاه اسماعيل بن سلطان حيدر بن سلطان جنيد بن سلطان شيخ ابراهيم بن سلطان خواجه على بن سلطان صدر الدّين موسى بن سلطان شيخ صفى الدّين اسحاق . . .

--> ( 1 ) - خبرى راجع به خروج وى در تذييل اين ترجمه ذيل ابن فهد حلى نگارش داده‌ايم - م .